Najważniejsze wyniki:
• Po 8 tygodniach diety śródziemnomorskiej odnotowano większy spadek stężenia cholesterolu LDL o 12,7 mg/dl i triglicerydów o 22,9 mg/dl względem grupy kontrolnej. Nie stwierdzono jednak istotnego zmniejszenia hsCRP, czyli markera ogólnoustrojowego stanu zapalnego.
• Po kolejnych 8 tygodniach, gdy wprowadzono post przerywany, masa ciała zmniejszyła się o 3,63 kg w grupie diety śródziemnomorskiej i 1,88 kg w grupie kontrolnej. W grupie śródziemnomorskiej odnotowano również istotne obniżenie hsCRP względem kontroli.
• Zmianom tym towarzyszyły korzystne wyniki dotyczące insulinowrażliwości, ciśnienia tętniczego oraz aktywności szlaków odpowiedzi zapalnej w błonie śluzowej jelita.
• Nie wykazano jednak, że sam post przerywany odpowiada za te korzyści. Nie można oddzielić jego efektu od deficytu energetycznego, utraty masy ciała ani dłuższego stosowania diety śródziemnomorskiej.
Co z tego wynika?
Dieta śródziemnomorska może poprawiać profil lipidowy niezależnie od istotnego spadku masy ciała. Z kolei redukcja masy ciała może mieć dodatkowe znaczenie dla ograniczania przewlekłego stanu zapalnego i poprawy parametrów metabolicznych.
To argument za uwzględnianiem zarówno jakości żywienia, jak i bilansu energetycznego – a nie dowód na wyjątkową przewagę postu przerywanego.
Ograniczenia: niewielka liczba uczestników, krótki czas obserwacji i brak możliwości rozdzielenia efektów postu od redukcji masy ciała. Badanie nie oceniało wpływu na częstość zawałów, udarów ani zgonów.
Wniosek:
Dieta śródziemnomorska poprawiała gospodarkę lipidową, natomiast zmniejszenie markerów stanu zapalnego zaobserwowano dopiero w okresie, w którym wystąpiła również redukcja masy ciała, czyli po dołączeniu postu przerywanego.
Źródło: https://www.cell.com/cell-metabolism/fulltext/S1550-4131(26)00392-X