• β-glukan: HR 0,70 (95% CI: 0,54–0,92).
• Inulina: HR 0,68 (95% CI: 0,49–0,96).
• Wyższe spożycie obu frakcji wiązało się także z lepszą funkcją bariery jelitowej, niższym stężeniem CRP oraz korzystniejszym profilem mikrobioty.
• Nie stwierdzono istotnego związku ze stężeniem kalprotektyny w kale.
• Wyniki uzasadniają dalsze badania interwencyjne, ale nie są jeszcze podstawą do zalecania konkretnej suplementacji.
Ograniczenia: badanie obserwacyjne, dieta oceniana za pomocą kwestionariuszy, możliwość błędów pamięci i brak dowodu na związek przyczynowo-skutkowy. Wyników nie można automatycznie przenosić na populację ogólną.
Wniosek:
Większe spożycie β-glukanu i inuliny wiązało się z około 30% niższym ryzykiem rozwoju choroby Leśniowskiego-Crohna w populacji wysokiego ryzyka.
Źródło: https://www.gastrojournal.org/article/S0016-5085(26)06883-6/abstract