• Przeprowadzono 3 prerejestrowane eksperymenty z udziałem łącznie 57 zdrowych dorosłych. Uczestnicy byli własną kontrolą: po teście skórnym z histaminą skupiali uwagę na odczuciach z miejsca wkłucia albo na zewnętrznym bodźcu rozpraszającym.
• W pierwszym eksperymencie po 20 minutach bąbel skórny miał średnio 3,5 vs 5,0 mm, a rumień 10,6 vs 14,0 mm przy uwadze skierowanej odpowiednio do wewnątrz vs na dystraktor. Około 90% uczestników miało większą reakcję podczas rozpraszania uwagi.
• Efekt odtworzono w drugim eksperymencie, w którym bodźce wzrokowe i obciążenie zadaniem były podobne. Reakcja zapalna była ok. 1,6 raza mniejsza podczas skupienia na sygnałach z ciała.
• Mechanizm prawdopodobnie nie jest jeden. Znieczulenie skóry lidokainą osłabiało, ale nie znosiło efektu, a podczas uwagi skierowanej do wewnątrz obserwowano wyższą zmienność rytmu serca – wynik zgodny z udziałem zarówno sygnałów czuciowych, jak i regulacji przywspółczulnej.
• To ciekawy dowód na to, że uwaga może wpływać nie tylko na odczuwanie bodźców, ale również na fizjologiczną odpowiedź zapalną. Nie oznacza to jednak, że skupianie się na objawach „leczy stan zapalny” ani że rozpraszanie uwagi czy leczenie przeciwbólowe jest szkodliwe.
Ograniczenia: mała grupa zdrowych, młodych osób; miejscowa i krótkotrwała reakcja na histaminę; brak bezpośrednich pomiarów komórek i mediatorów zapalnych; HRV jest jedynie pośrednim wskaźnikiem aktywności nerwu błędnego. Nie wiadomo, czy wyniki dotyczą infekcji, chorób autoimmunologicznych lub przewlekłych stanów zapalnych.
Wniosek:
W modelu ostrego, miejscowego zapalenia skóry wywołanego histaminą, skupienie uwagi na odczuciach z miejsca zapalenia prowadziło do mniej nasilonej i szybciej wygaszającej się reakcji skórnej niż odwracanie uwagi (nie wiadomo, czy wyniki dotyczą infekcji, chorób autoimmunologicznych lub przewlekłych stanów zapalnych).
