• Osoby z najwyższego kwintyla GlycA miały o ok. 43% wyższe względne ryzyko MACE niż osoby z najniższego kwintyla: HR 1,43; 95% CI 1,38–1,49.
• Wyższe GlycA wiązało się z mniejszymi objętościami komór serca, mniejszą objętością wyrzutową, względnie większą grubością ścian oraz gorszymi parametrami funkcji rozkurczowej.
• W analizach mediacji szczególnie zaznaczały się szlaki IL-1, IL-6 i TNF. IL-1RA statystycznie pośredniczył w ok. 27% związku GlycA z objętością końcoworozkurczową lewej komory, a IL-6 – w ok. 33% związku GlycA z występowaniem MACE.
• Najsilniej z wyższym GlycA wiązały się m.in. większa masa tkanki tłuszczowej tułowia, palenie tytoniu, gorszy stan zdrowia psychicznego oraz niższy status socjoekonomiczny.
• Co ciekawe, predyspozycja genetyczna modyfikowała część zależności między ekspozycjami środowiskowymi, nasileniem stanu zapalnego i ryzykiem sercowo-naczyniowym.
To ważny sygnał, że ryzyko sercowo-naczyniowe nie wynika wyłącznie z lipidów czy ciśnienia tętniczego. Przewlekły stan zapalny może stanowić dodatkową warstwę ryzyka – kształtowaną zarówno przez środowisko, jak i podatność genetyczną.
Ograniczenia: to przede wszystkim badanie obserwacyjne; analizy mediacji nie dowodzą przyczynowości, a UK Biobank obejmuje głównie osoby pochodzenia europejskiego. GlycA nie jest też obecnie rutynowym markerem stosowanym w praktyce klinicznej.
Wnioski:
Wyższy poziom przewlekłego stanu zapalnego wiązał się jednocześnie z niekorzystnym remodelingiem serca (mniejsze objętości komór, większa grubość ścian serca, gorsze parametry funkcji rozkurczowej) i większym ryzykiem poważnych zdarzeń sercowo-naczyniowych.
Osoby z najwyższego kwintyla GlycA miały o ok. 43% wyższe względne ryzyko wystąpienia poważnych zdarzeń sercowo-naczyniowych niż osoby z najniższego kwintyla.
Źródło: https://academic.oup.com/eurjpc/advance-article/doi/10.1093/eurjpc/zwag435/8802224