• Badanie miało charakter obserwacyjny, dlatego nie można udowodnić związku przyczynowo-skutkowego.
• Po wykluczeniu zdarzeń występujących w pierwszych 6 miesiącach obserwacji związek z otępieniem utrzymywał się, ale nie potwierdzono już związku z chorobą Parkinsona.
• Stosunkowo młody wiek uczestników i ograniczony czas obserwacji utrudniają ocenę długoterminowego ryzyka chorób neurodegeneracyjnych.
Wyniki dostarczają kolejnych argumentów przemawiających za znaczeniem skutecznego leczenia otyłości, w tym metod chirurgicznych u odpowiednio zakwalifikowanych pacjentów. Nie oznaczają jednak, że operacja bariatryczna jest udowodnioną metodą zapobiegania otępieniu lub chorobie Parkinsona.
Co wykazano?
W porównaniu z osobami nieoperowanymi zabieg bariatryczny wiązał się z:
• 52% niższym względnym hazardem otępienia (HR 0,48; 95% CI: 0,39–0,58).
• 30% niższym względnym hazardem choroby Parkinsona (HR 0,70; 95% CI: 0,51–0,96).
• 42% niższym względnym hazardem choroby Alzheimera (HR 0,58; 95% CI: 0,38–0,88).
• 73% niższym względnym hazardem otępienia naczyniowego (HR 0,27; 95% CI: 0,15–0,48).
Zaobserwowano również korzystne zależności dotyczące innych punktów końcowych:
• Choroby sercowo-naczyniowe – HR 0,53 (około 47% mniej).
• Nowotwory związane z otyłością – HR 0,66 (około 34% mniej).
• Zgony ze wszystkich przyczyn – HR 0,46 (około 54% mniej).
Podane wartości dotyczą miar względnych, a nie bezwzględnego zmniejszenia ryzyka.
Wniosek:
Leczenie chirurgiczne otyłości może wiązać się z korzyściami zdrowotnymi wykraczającymi poza redukcję masy ciała i poprawę parametrów metabolicznych (wyniki sugerują również możliwy związek z mniejszą częstością chorób neurodegeneracyjnych).
