• „Super movers” to osoby ≥80 lat, których szybkość chodu była co najmniej 1,5 odchylenia standardowego powyżej średniej dla wieku i płci.
• W analizie 3989 osób ryzyko wystąpienia zaburzeń poznawczych podczas 3,4–5,4 roku obserwacji było o 51% niższe: HR 0,49; 95% CI: 0,28–0,71.
• Szybszy chód wiązał się także z wolniejszym pogarszaniem pamięci, szybkości przetwarzania informacji, funkcji wykonawczych i ogólnej sprawności poznawczej.
• W badaniu MRI obserwowano większą objętość wybranych części hipokampa. Nie stwierdzono jednak mniejszego nasilenia patologii amyloidowej, tau, ciał Lewy’ego ani zmian naczyniowych.
• Wyniki sugerują więc raczej większą odporność poznawczą niż brak patologii choroby Alzheimera. Tempo chodu może być markerem ogólnej kondycji organizmu i mózgu, a nie samodzielną przyczyną lepszego wyniku.
Ograniczenia: badanie retrospektywne i obserwacyjne, mała grupa z MRI oraz możliwość wpływu niezmierzonych czynników, m.in. sprawności fizycznej, chorób współistniejących, stylu życia i genetyki.
Wniosek:
Wyjątkowo szybki chód (szybkość chodu była co najmniej 1,5 odchylenia standardowego powyżej średniej dla wieku i płci) w późnej starości wiązał się z mniejszym ryzykiem rozwoju zaburzeń poznawczych i wolniejszym pogarszaniem funkcji poznawczych, mimo podobnego nasilenia zmian neuropatologicznych.
Źródło: https://www.neurology.org/doi/10.1212/WNL.0000000000214776